Akdeniz Hayvan Hastanesi

Damla Ertemiz

Beraber 15 yılın ardından son bir yıldır yaşadığımız çoklu kayıplar ve tüm uyarılarıma rağmen sonuçsuz kalan korkunç bir ikinci kayıp. Basit bir kronik üşütme ile başlayan ama bu sefer ilaçlara tepki vermeyen, yemekten kesilip 5 günde 1,3 … Diğer

4 ay önce

erkom.242

13 Haziran günü köpeğim Mila’yı her zamanki gibi gezdirip ihtiyaçlarını giderdikten sonra sağlıklı bir şekilde balkona bırakarak işime gittim. Bütün gece çalıştım. Sabah saat 08.30’da, her zaman olduğu gibi eve döndüm. Normalde daha otopark kapısını açarken bile geldiğimi hisseder, ağlamakla karışık sevinçli inleme sesleri çıkarırdı. Ancak bu kez derin bir sessizlik vardı. İçimi tarif edemediğim bir endişe kapladı. Hızla eve girdim ve balkona yöneldim. Mila’nın bana doğru sürünerek gelmeye çalıştığını gördüm. Acı içindeydi, gözlerinde yardım isteyen bir ifade vardı. O anı hayatım boyunca unutamayacağımı biliyorum. Hemen iş arkadaşım Ayhan abiyi aradım, ardından sürekli gittiğimiz veterineri arayarak acil geleceğimizi bildirdim. Yapılan muayenenin ardından Mila’nın yüksek bir yerden düşmüş olabileceği, kuyruk sokumunun çıktığı ve yerine oturtulduğu söylendi. Akşama kadar düzelme belirtileri göstereceği, birkaç gün içinde de yürüyebileceği belirtilerek eve gönderildik. Fakat içim rahat etmedi. Gece boyunca uyuyamadım. Sabah yeniden kontrol ettiğimde Mila’nın durumu daha da kötüleşmiş, titremeye başlamıştı. Bunun üzerine iş yerimde hayvanseverliğiyle tanıdığım ve hasta sokak hayvanlarının tedavisine yardımcı olan bir yakınımı aradım. Onun tavsiyesiyle Akdeniz Hayvan Hastanesi’ne gittik. Hastaneye girer girmez Kemal Hoca ve Ersin Hoca bizi karşıladı. Önce yaşadığımız süreci ve ilk veterinerdeki kötü deneyimi anlattık. Bizi sabırla ve ciddiyetle dinlediler. Ardından Mila’yı detaylı şekilde muayene edip gerekli tetkikleri yaptılar. Röntgen ve ultrason sonuçlarından sonra acil ameliyat gerektiğini söylediler. Dalağında oluşan tümörün büyüklüğünü bize gösterdiklerinde şok olduk. Normalde yaklaşık 5 santimetre olması gereken dalak, üzerindeki tümör nedeniyle neredeyse 45 santimetre büyüklüğe ulaşmıştı. Acilen alınması gerekiyordu. Operasyonun maliyetli olacağını söylediler ancak benim için bunun hiçbir önemi yoktu. Çünkü Mila benim için bir köpek değil, ailemin bir parçası, evladım gibiydi. Onu 45 günlükken sahiplendim ve bugün 12 yaşında. Yapılan kontrollerde tüm değerlerinin normal çıkması beni ayrıca mutlu etti. Kemal Hocam, “Mila’ya çok iyi bakmışsın.” dediğinde gözlerim doldu. Aynı gün ameliyata alındı. Kemal Hocanın ameliyat öncesi ve sonrası süreçle ilgili yaptığı detaylı açıklamalar, olası riskleri ve bizi nelerin beklediğini açıkça anlatması bir hekime yakışan örnek bir davranıştı. Ve mucize gibi bir gelişme yaşandı. Ameliyatın ikinci gününde Mila yürümeye başladı. Buna inanmakta zorlandım. Bugün 24 Haziran. Dikişlerini aldırmak için hastaneye birlikte yürüyerek geldik ve yine yürüyerek ayrıldık. Burada özellikle şunu söylemek istiyorum: İlk gittiğimiz veteriner, herhangi bir röntgen ya da ultrason çekmeden nasıl bu kadar kesin bir teşhis koyabildi? Eğer içime sinmeyip ikinci bir görüş almasaydım, belki de bugün Mila yanımda olmayacaktı. Bu düşünce bile beni ürpertiyor. Sahiplendiğimiz hayvanlar zamanla ailemizin bir ferdi oluyor. Vicdan sahibi her insanın yapacağı gibi ben de elimden geleni yaptım, maddi manevi hiçbir fedakârlıktan kaçınmadım. Akdeniz Hayvan Hastanesi’nde karşılaştığımız yaklaşım; muayene, teşhis, tedavi ve takip sürecindeki titizlik gerçekten takdire şayandı. Bu başarı bir ekip işidir. Orada çalışan herkes emeğiyle hayatını kazanıyor ve verdikleri hizmetin elbette bir karşılığı olmalıdır. İyi ki böyle insanlar ve kurumlar var. Başta Veteriner Hekim Kemal Bey, Ersin Bey ve İlyas Bey olmak üzere emeği geçen tüm ekibe teşekkür etmeyi bir borç bilirim. Sayenizde can dostlarımızı güvenle emanet edebileceğimiz bir yer olduğunu gördük. İyi ki varsınız. Sevgiyle, Mila’nın babası🫶🖐️🙏

3 hafta önce

Denius bro

Sonunda kedimizin hayatı için verdiğimiz mücadelenin üzerinden üç ay geçti. Her şey akut panlökopeniyle başladı, maalesef sonra FIP’e kadar gitti. Bu üç ay boyunca İlyas Bey’in kliniğinde tedavi gördük. Gerçekten çok zor bir süreçti ama ben bu doktora güvenmeyi seçtim. Sonuçta kedimiz hayatta kaldı. Açıkçası durumu çok kritikti, neredeyse ölmek üzereydi. Şu anda iyileşti, buna anlatılmaz derecede mutluyuz. İlyas Bey hakkında oldukça olumlu izlenimlerim var. Ona nedense en başından beri içgüdüsel olarak güvendim. Bana göre sadece para için iş yapan biri gibi gelmedi. Tam tersine, çok insani ve samimi bir yaklaşımı vardı. Daha önce başka bir klinikte kötü bir deneyim yaşamıştım, o yüzden bu fark benim için çok önemliydi. Kliniğe başarılar diliyorum ve tüm hasta hayvanların en kısa zamanda iyileşmesini diliyorum.

3 ay önce